Als vrijwilliger draag je bij aan een Sinterklaasfeest voor iedereen

In de schijnwerpers

Onze stichting valt en staat met de inzet van vrijwilligers, donateurs, samenwerkingspartners en zakelijke vrienden. Zonder hen bestaat er simpelweg geen Sintvoorieder1. We zijn apetrots op alle mensen die zich, ieder op hun eigen manier, belangeloos inzetten voor onze stichting. Zij verdienen het allemaal om in de schijnwerpers te staan! Hieronder kun je hun verhalen lezen. Elk verhaal is uniek, maar met een duidelijke gemene deler: Being kind is cool!  

Door Sandra de Snoo, verhalenjager.

Sorteren totdat je handen er zwart van zien!

Moeder Marije Valk (51) en dochter Marlene (24) zijn sinds 6 en 5 jaar vrijwilliger bij de stichting Sintvoorieder1. Vanaf dag 1 werken ze samen op de sorteerafdeling. Ze zijn allebei coördinator inzameling en sortering cadeaus. Marlene heeft zich daarnaast ontpopt als grafisch vormgever. Ze heeft aan een half woord genoeg en maakt de mooiste illustraties en filmpjes voor de stichting. Samen vertellen ze wat hun werk inhoudt en waarom ze dit met zoveel inzet en plezier doen.

Ik spreek de dames in het pakhuis van de stichting. Zelf heb ik een paar uur staan inpakken en geniet nog na van alle leuke cadeaus die ik voorbij heb zien komen. Je zou zo weer in Sinterklaas gaan geloven! Ik moet Marije en Marlene wegrukken van hun werk. In één oogopslag zie ik dat dit een walhalla is voor kinderen. Overal waar ik kijk staat er speelgoed! Met een kop koffie en thee zoeken we de bank op in de zithoek. Dames, vertel eens … Hoe zijn jullie terechtgekomen bij Sintvoorieder1?

Marije: “Jacqueline (van Halem, bestuurslid & coördinator Regio Rotterdam) is mijn buurvrouw en zes jaar geleden vroeg ze me om een keer langs te komen in de toenmalige loods van de ‘Sint’. Ze vroeg me waar ik mee wilde helpen. Ik ben geen goede inpakker dus ik zei dat ik de gedoneerde cadeaus wel wilde uitzoeken. Er stond een berg op me te wachten om te sorteren op bruikbaarheid. Daar ben ik toen aan begonnen en dat paste wel goed bij me. Ongelofelijk wat ik allemaal aantrof! Een bonte berg van hele vieze onbruikbare dingen, spiksplinternieuwe cadeaus en alles wat je ertussen kunt bedenken. Van incomplete puzzels tot speelgoed wat verroest is of allesbehalve van deze tijd. Zo ben ik er langzaam ingerold. Na een jaar kwam Marlene me op de zaterdagen helpen”.
Marlene: “We hebben dit werk altijd met meerdere mensen gedaan, maar nu door de uitbraak van het coronavirus hebben een aantal sorteerders zich afgemeld. We zijn nu nog met z’n drietjes over, mijn moeder, Birgit en ik. De harde kern ”